با سلام خدمت شما عزيزان و هم سنگران عزيز
امشب
شبي است نوراني يکي از شباي بهشتي.شبي است که زمين لياقت ان را پيدا کرد
که وجود مبارک حضرت صديقه کبري را بر روي خود حس کنه و به وجود آن شمع
عالم بنازد من اين شبو اين روز نوراني و پر سعادت رو به همه مومنين و
مومنات و کساني که شيعه ان حضرت هستند تبريک مي گم انشاالله امام زمان
امروز عيدي مارو بدن قسمت هممون بشه راهي کربلا شيم و بعدش هم سفر عشق
يعني زيارت حرم امن الهي رو قسمتمون بشه
انشالله.....
حضرت فاطمه زهرا(س) سرور زنان عالم و دخت گرامي پيامبر اسلام بنا به نقل مشهور
دانشمندان شيعه ، در بيستم جمادي الثاني سال پنجم هجرت و به نقل اکثر تاريخ
نگاران و محدثان اهل سنت پنج سال پيش از بعثت رسول گرامي اسلام پاي به عرصه
وجود گذاشتند. و بنا به وحي و سفارش الهي، رسول گرامي (ص) نام او را فاطمه
نهادند.
ساير اسامي و القاب آن حضرت که حاکي از کمالات روحي و معنوي ايشان مي باشد
عبارتند از : زهرا، بتول ، طاهره، ام ابيها، ام الائمه، عذرا، زکيه، راضيه،
مرضيه، محدثه، صديقه و مريم کبري.
حضرت فاطمه (س) تحت تربيت پدر و مادري قرار گرفت که هر کدام نمونه هاي بارزي از
ارزشهاي والاي انساني و الهي بودند. حضرت محمد(ص) شخصيتي بود که حتي قبل از
رسيدن به مقام پيامبري به جهت صداقت و امانتداري و ديگر فضائل اخلاقي شهره، خاص
و عام بود به طوري که در ميان مردم به " محمد امين" معروف شد.
حضرت خديجه نيز از خانواده اي محترم و در فضائل و کمالات سر آمد زنان عصر خويش
بود. اين دو شخصيت برجسته ارکان خانواده اي را بنياد نهادند که همچون بستان
فضيلت در بيابان بي آب و علف جاهليت بود. خداوند رحمان در مدت بيست و پنج سال
زندگي مشترک محمد و خديجه به آنان دو پسر و چهار دختر عطا فرمود. حضرت فاطمه
آخرين فرزند خديجه و محمد بود که پنج سال پس از اينکه حضرت محمد به پيامبري
برانگيخته شد به دنيا آمد. اين دوران از حساسترين دوران زندگي حضرت محمد(ص)
بود.
تولد حضرت فاطمه در اين دوران از ويژگيهاي خاصي برخوردار است که به آن اشاره مي
کنيم.
يکي از مسائلي که مشرکين بدان خيلي اميدوار بودند اين بود که بعد از وفات
پيامبر آئين او بدون يار و ياور خواهد ماند و بزودي پيام محمد در جهان به
فراموشي سپرده خواهد شد.
مشرکين بنا به سنت غلطي که در زمان جاهليت مرسوم بود، بقا و دوام نسل يک فرد را
در داشتند فرزند پسر مي دانستند وچون دو پسر پيامبر در کودکي از دنيا رفته
بودند، آنها شاد و خرسند از اين مسئله بودند که نسل پيامبر منقرض شده و زمانيکه
آن حضرت از دنيا برود کسي نيست که پرچم پاسداري از اسلام را بر دوش نگه دارد.
اما پيامبر يقين داشت که ازاو نسل پاک و بابرکتي بوجود خواهد آمد که سرمنشا
تمام خوبيهاي جهان خواهد شد. و ديري نپائيد که قلب پيامبر به نويد پروردگار
روشن شد و آن زماني بود که سوره کوثر بر پيامبر نازل گشت. خداوند در اين سوره
بر روي تمام تصورات واهي دشمن خط بطلان مي کشد و پيروزي نهايي حق و شکست باطل
را نويد مي دهد و به پيامبر خطاب مي کند:
" ما به تو کوثر را عطا نموديم، پس به شکرانه آن نماز بجاي آور و قرباني کن.
همانا (نسل ) دشمن تو بريده خواهد ماند.
و به زودي وعده خدا با ولادت حضرت زهرا(س) تحقق يافت. رسول گرامي اسلام(ص)
لبريز از سرور و شادي به شکرانه اين لطف و مرحمتي که خداوند به ايشان عطا کرده
بود ، نماز شکربجاي آورد و در راه خداوند گوسفندي را قرباني نمود.
حضرت فاطمه (س) در کنار پدر و مادر گراميشان با زيباترين ارزشهاي الهي و اخلاقي
آشنا گشت. عشق پدر به ايشان و محبوبيتي که در قلب رسول خداوند داشتند ، را مي
توان به وضوح در زندگي ايشان مشاهده نمود . و سخن از اين عشق متقابل بسيار است
. بديهي است که علاقه پيامبر به ايشان تنها به خاطر رابطه پدر و فرزندي نبود .
هر چند اين عاطفه در وجود پيامبر موج مي زد ، اما تعابير و سخناني که پيامبر به
هنگام اظهار علاقه نسبت به دخترش بيان مي نمود، نشان دهنده اين بود که در اينجا
معيارهاي ديگر مطرح است. و بدون شک شخصيت والاي حضرت و مقام بلند و کم نظيري که
در وادي عرفان و عبادت بدست آورد ، و همچنين عفاف و تفوايي که از خود نشان
دادند ، نقش محوري اصلي را در اين تجليل ها و تکريم ها ايفا کرد ، تا جايي که
پيامبر ايشان را " مادر خويش " لقب داده و حضرت فاطمه را " ام ابيها" ناميدند.
